एकजना राजा धेरै टाढाबाट आफ्नै धुनमा मस्त रहने एकजना महात्मा कहाँ पुगेछन र उनीसंग सधैंको लागि कल्याणकारी मन्त्र मागेछन । सन्तले उनलाई “ॐ नम: शिवाय:” जप गर्दा कल्याण हुने बताएछन ।
सन्तको कुरा सुने पछि राजाले “म यत्ती टाडाबाट आएको छु, यो सबैले जप्ने मन्त्र दिएर मलाई के काम, कुनै असली गुरुमन्त्र दिनुहोस” भनेछन । उनको कुरा बुझेर मुस्कुराउँदै सन्तले भनेछन “एकदमै कारक मन्त्र दिन त मैले तपाईको दरबारमा आउनु पर्छ, राज सिंहासनमा बसेर मैले तपाईलाई मन्त्र दिएँ भने मात्रै त्यो एकदमै प्रभावकारी हुनेछ”
केहि दिन पछि राजाले सन्तलाई दरबारमा आदर पूर्वक सत्कार गरेर लगेछन र आफ्नो सिंहासन उनलाई छाडेर आफू भुईमा बसेछन ।
सिंहासनमा बस्ने बित्तीक्कै अचानक सन्तले अब आफैं राजा भएको घोषणा गरेछन र सैनिकहरुलाई राजालाई तुरुन्तै बंदी बनाउने आदेश दिएछन । तर राजाका सिपाहीहरु चुपचाप बसेछन । सन्तले पटक-पटक क्रोधीत भएर सिपाहीहरुलाई राजालाई तुरुन्तै समात्न भनेछन, तर उनका सैनिकहरु कसैले पनि राजामाथी हात हालेनन् र मूर्तिवत रहेछन ।
अन्तमा यो सब असामान्य घटनाबाट क्रोधीत भएका राजाले सिपाहीहरुलाई एक पटक “यसलाई समात !” मात्रै के भनेका थिए, उनका सैनिकहरु ती सन्तलाई जन्जीरले बाध्न तयार भएर सिंहासन तर्फ बढेछन । अब अचानक सन्त मुस्कुराउँदै राजातर्फ आएछन र उनले भनेछन यो सब मैले गुरु मन्त्रको महत्ता सम्झाउन मात्रै गरेको हो, “देख्नु भयो मैले र तपाइले एउटै शब्द दोहर्यायौं, तर मेरो शब्दको सैनिकहरुमाथी कुनै असर भएन भने तपाईको एक ईशारा नै मलाई बंन्दी बनाउन प्रयाप्त भयो ।”
शक्ति शब्दमा हैन शब्द उच्चारण गर्ने वा जप्ने आफैंमा हुन्छ त्यसैले मन्त्रमा पनि शब्दको हैन विश्वास र बोधको जरुरत हुन्छ। मन्त्रमा कुन शब्द प्रयोग भएको छ भनेर विश्लेषण गर्ने हैन, मन्त्र आफैंलाई जागृत गर्ने प्रक्रिया मात्रै हो । राजालाई अब भने आफ्नो अज्ञानता र भुलको महशुस भएछ र उनलाई ती सन्तप्रती झनै आस्था बढेछ ।
गुरुहरुलाई दूर्व्यबहार गर्ने, कालोमोसो दल्ने, र मरणान्त हुन्जेल पिटनेहरुको बोलबाला रहेको आजको अबस्थामा यो बोधकथा र यस्ता कुराहरु महत्वहिन होलान, तर गुरुलाई आदर गर्नु र गुरुको सम्मान गर्नु भनेको मानवताका सूचक पनि हुन। हामीहरु सचेत र सामजिक प्राणी हौं भने यो समाजमा गुरुहरुको सम्मान र मर्यादा कामय रहनै पर्दछ । आज गुरु पूर्णिमाको अवसरमा म आफ्ना सबै गुरुहरुमा सादर नमन गर्न चाहन्छु :
गुरुर्बर्ह्मा गुर्रुर्विष्णुः गुर्रुर्देवो महेश्वर गुरु साक्षात परंब्रह्म तस्मै श्री गुरवे नमः
No comments:
Post a Comment